FORMANIMY

Kategoria im. Warsztatu Formy Filmowej

animacje abstrakcyjne i animacje eksperymentalne

FORMANIMY, czyli tu nie chodzi o historię, a sensem jest sam obraz, dźwięk i to, co pomiędzy…

KATEGORIA FORMANIMY BĘDZIE TRADYCYJNIE PREZENTOWANA Z KATEGORIĄ ANIMOWANE FRASZKI, ALE Z OSOBNYM GŁOSOWANIEM PUBLICZNOŚCI.

10. FILMÓW = 43’

CREATION. FIRST DAY, (2018, 02’52”), Mariusz Wirski
DIALOGI (2016, 6’), Monika Kuczyniecka | Rafał Ryterski, NInA
DZIĘKI UPRZEJMOŚCI ARTYSTY (2016, 10’10”), Piotr Bosacki
GWIEZDNY PYŁ (2018, 02’05”), Elena Volozneva, UMK TORUŃ
JUSTI FITNESS (2017, 07’43”), Justyna Pazdan, PWSFTviT ŁÓDŹ
KAJTEK (2017, 03’33”), kinoMANUAL (Aga Jarząb + Pin Park)
LITTLE GIANT (2017, 03’08”), Maciej Dydyński + LASY
SLAWUSGEDONUS (2018, 5’), Maciek Sławuski
UPADEK (2017, 00’54”), Emil Bucki, Liceum Plastyczne im. Józefa Chełmońskiego w Nałęczowie
ZOETROP (2017, 02’08”), Martyna Karpowicz

***

CREATION. FIRST DAY, (2018, 02’52”), Mariusz Wirski

Kiedy myślimy o swoich początkach i własnych wspomnieniach brakuje nam pamięci o własnej genezie. Jest to brak niemożliwy do uzupełnienia. Film w abstrakcyjny sposób przybliża możliwe wyobrażenie o prapoczątku.

Mariusz Wirski urodził się w 1984 roku. Absolwent Filologii polskiej oraz studiów doktoranckich z literaturoznawstwa i filmoznawstwa na Uniwersytecie Gdańskim. Studiował też Intermedia na ASP w Gdańsku. Animator kultury, organizator konferencji naukowych i wydarzeń kulturalnych. Niezależny reżyser, autor filmów dokumentalnych, eksperymentalnych i animowanych, m.in. Performance, Somnus Redux, Fa(e)ces, Krzyż, Pan Werner, Haiku. Autor wielu artykułów, współredaktor naukowy książek Wstręt i obrzydzenie, Wykluczeni. Definicja, odmiany, recepcja oraz dwóch części Ciała i ponowoczesności.

***

DIALOGI (2016, 6’), Monika Kuczyniecka | Rafał Ryterski

Pierwotne formy życia różniące się od siebie. Organiczna animacja poklatkowa oświetlona błękitnym i żółtym światłem, wykonana z białej plasteliny, będąca interpretacją kompozycji muzycznej Rafała Ryterskiego. Czy ciągła walka i rywalizacja może przerodzić się w symbiozę? Film Moniki Kuczynieckiej do utworu Rafała Ryterskiego „Dialogi i odkształcenia” został wyprodukowany przez Muzykotekę Szkolną i Narodowy Instytut Audiowizualny w ramach projektu „Audiowizje. Teledyski do muzyki współczesnej”.

Monika Kuczyniecka urodziła się w 1982 roku w Bydgoszczy. Jest absolwentką ASP w Poznaniu (aktualnie UAP Poznań ). Realizuje teledyski plastelinowe, krótkie formy animowane. Uprawia szeroko rozumiany plasticine design, a od czasu do czasu prowadzi autorskie warsztaty animacji plastelinowej.

LAUREATKA ZŁOTEGO TOBOŁKA KOZIOŁKA MATOŁKA NA O!PLA 2016 ZA WIDEOKLIP „RZEŹBA DNIA” (KATEGORIA: ANIMOWANY WIDEOKLIP).

***

DZIĘKI UPRZEJMOŚCI ARTYSTY (2016, 10’10”), Piotr Bosacki

W filmie Piotr Bosacki wyjaśnia fenomen powstawania dzieła sztuki. Literacka warstwa filmu, jak zwykle u Bosackiego, balansuje między powagą a kpiną. Z jednej strony słuchamy wykładu z nauk podstawowych. Z drugiej strony wypowiadane przez autora zdania niejako same przekomarzają się z własnym sensem. Wszystkiemu towarzyszy kunsztowna animacja klasyczna.

Piotr Bosacki (ur. 1977) jest absolwentem Państwowej Szkoły Muzycznej II im. Fryderyka Chopina oraz Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Intermediów poznańskiego Uniwersytetu Artystycznego. Współtworzył założoną w 2007 roku nieformalną grupę artystyczną PENERSTWO i zespół muzyczny KOT. Jest artystą o wszechstronnych zainteresowaniach. Tworzy filmy animowane, instalacje, obiekty, rysunki, zajmuje się twórczością literacką i kompozycją muzyczną. Swoją praktykę artystyczną sam porównuje do filozofii przyrody. Prace Bosackiego to swego rodzaju eksperymentalne modele rzeczywistości, na przykładzie, których artysta studiuje naturę rzeczy – jej strukturę, mechanikę i poetycki potencjał. Materię, obrazy i język do budowy oraz opisów tych modeli artysta czerpie z powszedniego doświadczenia. Jego ulubione tworzywa to przedmioty codziennego użytku, proste materiały plastyczne takie jak papier czy karton, zaczerpnięte z życia anegdoty, sny, mowa potoczna. To skromne uniwersum rzeczy zwykłych jest dla artysty punktem wyjścia do filozoficznych spekulacji i jednocześnie do poszukiwania aspektu poetyckiego w ludzkim przeżywaniu świata, przy czym filozofia i poezja stapiają się w twórczości Bosackiego w jedno. W roku 2009 artysta wydał zbiór miniatur literackich „Traumtagebuch”, w którym opisał m.in. wynalezioną przez siebie technologię obrazu filmowego ciągłego (film bez klatek). W roku 2012 nakładem Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu opublikowana została książka Bosackiego „Urządzenie elementów” — krótka rozprawa o dziele sztuki jako konstrukcji językowej. W 2011 roku artysta otrzymał Nagrodę Publiczności na przeglądzie polskiego kina niezależnego w ramach 36. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W 2013 roku otrzymał nominację do nagrody „Spojrzenia”. Na Festiwalu Animator 2014 otrzymał Nagrodę Stowarzyszenia Filmowców Polskich dla najlepszego filmu polskiego („Rzeczy oczywiste”).

***

GWIEZDNY PYŁ (2018, 02’05”), Elena Volozneva, UMK TORUŃ

Do realizacji pracy wykorzystano pył żelazny zmieszany z olejem samochodowym, którym następnie manipulowano przy pomocy magnesu neodymowego umieszczonego pod stołem animacyjnym. Efekt został znakomicie zsynchronizowany z muzyką elektroniczną.

Elena Volozneva pochodzi z Białorusi . W wieku 17. lat wyjechała do Polski. Obecnie jest studentką toruńskiego Wydziału Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Bardzo lubi oglądać animacje abstrakcyjne, fascynuje się berlińską artystką SUSI SIE, która tworzy animację stosując techniki analogowe bez efektów komputerowych.

***

JUSTI FITNESS (2017, 07’43”), Justyna Pazdan, PWSFTviT ŁÓDŹ

Krzywy kręgosłup?
Problemy ze wzrokiem?
Kiepska koncentracja?
Zapraszam na JustiFitness – medytacja, relaksacja i zastrzyk energii w jednym.
Weź butelkę wody, na pewno się przyda!

Justyna Pazdan urodziła się w Oświęcimu w 1993 roku. Absolwentka Liceum Plastycznego w Katowicach na specjalizacji metaloplastyka. Obecnie studiuje na piątym roku filmu animowanego w łódzkiej Szkole Filmowej. Interesuje się zbieraniem grzybów i kulturą LGBT.

***

KAJTEK (2017, 03’33”), kinoMANUAL (Aga Jarząb + Pin Park)

„Kajtek” jest efektem współpracy z muzykami z grupy Pin Park – fragment utworu pod tym samym tytułem został użyty jako ścieżka dźwiękowa. Jest to swobodna, animowana improwizacja wizualna. Kompozycje kształtów, kolorów i faktur podążają za rytmem i melodią. Tytułowy „Kajtek” jest imieniem prawdziwego, żyjącego psa, który użyczył autorce swojego wizerunku. Animacja w całości jest wykonana ręcznie, techniką rysunku i wycinanki.

Aga Jarząb, 1977, mieszka i pracuje we Wrocławiu. Połowa duetu artystycznego kinoMANUAL, który prowadzi niezależną manufakturę audio-wizualną, skupioną na eksperymentowaniu z ruchomym obrazem i dźwiękiem. Jako kinoMANUAL współtworzy filmy animowane, współprowadzi warsztaty filmowe, współwystępuje na różnych wystawach artystycznych. Od 2016 roku jako videodżokej występuje z duetem muzycznym Pin Park. Więcej na: http://www.kinomanual.pl PS. Skończyła ASP we Wrocławiu, teraz tam pracuje.

***

LITTLE GIANT (2017, 03’08”), Maciej Dydyński + LASY

Film (oficjalny wideoklip dla zespołu LASY) zrealizowany techniką mieszania cieczy, farb i ferrofluidów, będący swoistą alegorią życia. W żywe kolory wkradają się odcienie szarości i mroku, a wszystko zaczyna tańczyć w plątaninie barw.

Maciej Dydyński swoją przygodę z twórczością rozpoczął jako chłopiec w Teatrze Form Czarno-Białych ,,Plama”, w swoim rodzinnym mieście, Suwałkach. Od tego momentu bierze udział w wielu działaniach artystycznych, poszukuje nowych dróg wyrazu, eksperymentując zarówno ze słowem – wydał tomik z poezją, jak i dźwiękiem – biorąc udział w różnych projektach muzycznych, jako instrumentalista i wokalista. Przygodę z aktorstwem kontynuował jako stypendysta w Warszawskiej Szkole Filmowej, co zaowocowało pasją do kina i sztuk wizualnych. Jest również absolwentem Akademii Muzycznej w Łodzi na kierunku Muzykoterapia. Działania na styku wielu płaszczyzn artystycznych doprowadziły go do teatru, gdzie debiutował jako reżyser sztuki teatralnej ,,Kantata na Cztery Skrzydła”, która miała swoją premierę w Teatrze Żydowskim. Po okresie szerokich poszukiwań jego głównym środkiem wyrazu stały się sztuki wizualne, w sferze których wciąż zgłębia doświadczenie jako reżyser, operator i montażysta. Tworzy w obszarze teledysków, filmów reklamowych, oraz krótkich form. Jest współtwórcą cyklu filmów „Rodzina Papetów” realizowanego w kooperacji z Teatrem Miniatura w Gdańsku, zdobywcą Nagrody Głównej w kategorii Innowacja na Festiwalu Polskich Wideoklipów Yach Film 2017, oraz Finalistą Konkursu na „Najlepszy Polski Teledysk 2017 roku- Alternatywa” portalu Interia Muzyka. W roku 2017 objął funkcję dyrektora artystycznego pierwszej edycji Festiwalu Filmowego w Suwałkach.

***

SLAWUSGEDONUS (2018, 5’), Maciek Sławuski

Lud jak Zawikłanie, w odejściu Bojaźni…
… i ukryć się zdoła, kto może.

Obelgi i Pluje spłynąć nie mogą,
w zieleni podskoczyć i zwisnąć.
A granat swym ziarnem podpala zachcianki.

Włosy z mózgu rwane poległy na łonie.
Król gniecie zębami rozmysły swe pręgi.
Potęga trawienia niemocy nie podoła,
i spłynie, i sunie, i pali, i rwie,
-obleśne Podziały zajrzeć w tubę nie mogą.

A w mieście Kula Złota zamęt wprowadza:
z trąby nie muza poleci a wino.
Gdzie oko zobaczyć… splątania na schodach,
tam odrodzą się cienie,
gdy szpic przegra w otchłani bezwiedzy.
By wyżej, by więcej!
Wylewać dążenia, świadczenia i chcenia!
Dzban leje rozpustę z serca wielkich otchłani,
Co spiszą przysięgą na śmierć skołataną.

Świat płynąć w godzinę sprężyna zechciała.
Stłamszone kresu twarde Nadzieje stabilnie walczyć będą,
a twarz Niemożności zgra wesele na polu.
Po trochu gęba szczera i rura ślimaka
rzęsami zaciekle rozerwie zęby wroga.
I Długość żywota, i Skończoność zadumy
rozrastać w potwarzach się będą.
I w zgliszczach zielonych na tropie opętania,
i w pieninach osmozy ryczeć będą łańcuchy.
Zakotwiczone Westchnienia spłoną w gardle Pokraki.
Zbyt głodne Budowle, spiętrzone światłem narodzin
i wydalone ze zwisu wesołe Nadzieje,
wypuszczą ospałość, zmartwienie nad trudem.
Zwichrować drwa pozwolą…
a Żądze jak uschną, spękane podstawy,
do ramy zasad nagich podlecą i zginą.

„ANATOMIA ArtystyTerrorysty”
SlawusPolonus

LAUREAT BRĄZOWEGO TOBOŁKA KOZIOŁKA MATOŁKA NA O!PLA 2014 ZA WIDEOKLIP „ORAWUS” (KATEGORIA: ANIMOWANY WIDEOKLIP), A TAKŻE SPECJALNEGO WYRÓŻNIENIA NA O!PLA 2014 ZA FILM „LOKOMOTYWUS” (KATEGORIA: OFF&GO!).

***

UPADEK (2017, 00’54”), Emil Bucki, Liceum Plastyczne im. Józefa Chełmońskiego w Nałęczowie

Suprematystyczna animacja wycinankowa do muzyki współczesnej Iannisa Xenakisa.

Emil Bucki urodził się 06 lipca 1999 roku w Lublinie. Aktualnie jest uczniem trzeciej klasy Liceum Plastycznego im. Józefa Chełmońskiego w Nałęczowie na specjalizacji Projektowanie Zabawek. Film „Upadek” został zrealizowany w klasie drugiej w ramach zajęć Projektowania Multimedialnego i jest to pierwszy film w dorobku autora.

***

ZOETROP (2017, 02’08”), Martyna Karpowicz

Obraz złożony został z szerszeni, które umierając zastygały w różnych fazach ruchu. Z sumy ich śmierci, poprzez animację, powstało nowe życie. Zoetrop to jedno z wczesnych urządzeń do animacji, którego nazwa oznacza obracający się krąg życia. Film odwołuje się zarówno do formy i zasady działania zoetropu, jak i do pierwotnego znaczenia zoe, rozumianego jako życie samo w sobie. Muzykę do filmu stworzyły Ugory.

Martyna Karpowicz urodziła się w 1989 roku. Pochodzi z Suchego Lasu. Absolwentka Filmoznawstwa i wiedzy o mediach na Uniwersytecie Łódzkim. Animatorka kultury i edukatorka. Prowadzi zajęcia poświęcone animacji i zabawkom optycznym. Interesuje się teorią animacji.

Reklamy