FORMANIMY

FORMANIMY, czyli tu nie chodzi o historię, a sensem jest sam obraz, dźwięk i to, co pomiędzy…

KATEGORIA FORMANIMY BĘDZIE TRADYCYJNIE PREZENTOWANA Z KATEGORIĄ ANIMOWANE FRASZKI, ALE Z OSOBNYM GŁOSOWANIEM.

KATEGORIA FORMANIMY:
DEKONSTRUKCJA OSOBOWOŚCI (2016, 5’51”), Agnieszka Konarska, PWSTviT ŁÓDŹ
Le SoL (2016, 4’07”), Maciej Bączyk
FORSAKEN FOREST (2016, 9’38”), Anna Beata Barańska
letters.EHO (2016, 4’20”), Aga Jarząb
MONUMENT (2016, 2’30”), Marcin Giżycki
ZDARZENIE PLASTYCZNE (2016, 5’11”), Tymon Albrzykowski, FUMI Studio

***
DEKONSTRUKCJA OSOBOWOŚCI (2016, 5’51”), Agnieszka Konarska, PWSTviT ŁÓDŹ

Kalejdoskopowa podróż wewnątrz siebie…

do_00008ap1290999aAgnieszka Konarska, urodzona 14.08.1993 w Warszawie. Od dziecka uczestniczyła w wielu warsztatach filmu animowanego (w Legnicy, Dreźnie, Kudowie Zdroju i innych) oraz w polskich i zagranicznych festiwalach filmowych (nagrody na OKFA, Animocje, UNICA). Od 2013 roku studentka Szkoły Filmowej w Łodzi. Aktualnie pracuje przy pełnometrażowym filmie animowanym w reżyserii Mariusza Wilczyńskiego oraz prowadzi warsztaty animacji dla dzieci i młodzieży.

***

Le SoL (2016, 4’07”), Maciej Bączyk

Le SoL to film zainspirowany pracą Variations of Incomplete Open Cubes amerykańskiego minimalisty Sol LeWitta. Ta prosta, narysowana ołówkiem animacja, składa się z dziesięciu różnych wariacji tego samego motywu – rotującego, ażurowego i niekompletnego sześcianu. Jego ruch jest również niekompletny co w efekcie wplątuje widza pomiędzy drugi i trzeci wymiar. Muzyka – Pin Park (Maciek Bączyk / Maciek Polak).

img_2436maciek-baczykMaciek Bączyk (ur. 1977), mieszka i pracuje we Wrocławiu. Ukończył kulturoznawstwo na Uniwersytecie Wrocławskim. Zajmuje się dźwiękiem i obrazem, zarówno w praktyce jak i w teorii. Nagrywał płyty i koncertował z zespołami: AGD, Robotobibok, Małe Instrumenty. Aktualnie gra z zespołem Kristen i Pin Park. Rozwija działania i projekty w obszarze wielu mediów i na ich przecięciu: malarstwo, film eksperymentalny, instalacja, sound art. W pracy teoretycznej tropi dźwięk zawarty w obrazie i obraz ukryty w falach i strukturach dźwiękowych. Preferuje tradycyjne, analogowe techniki pracy i to jest przedmiotem jego pracy doktorskiej, którą aktualnie realizuje na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.

***

FORSAKEN FOREST (2016, 9’38”), Anna Beata Barańska

Przestrzeń animacji ma miejsce w wykreowanej przestrzeni, bardzo realistycznej, ale bez konkretnego odniesienia do rzeczywistości. Animacja przedstawia krajobraz, wycinek pejzażu z lasem w roli głównej po bokach kadru i przestrzenią nieba w części środkowej, gdzie w trakcje trwania animacji zmienia się najwięcej. Ten centralny fragment ma tu szczególne znaczenie, jest to przestrzeń otwarta, z której można się wyłonić i do której można uciec. Lekki półmrok, kołyszące się drzewa, bzyczące owady. Przyroda zmienia się tu powoli kierowana swym naturalnym rytmem. Możemy zobaczyć to co nam oferuje: drzewa, chmury, owady, ptaki, słońce, księżyc, trawy, jakieś pyłki, kurz ale też i coś więcej. W racjonalność wkrada się odrobina irracjonalności, by dyskretnie pejzaż odrealnić.

forsaken-forest_1zdjecie-rezyseraAnna Beata Barańska. W latach 2001 – 2006 studia na Wydziale Artystycznym Instytutu Sztuk Pięknych UMCS w Lublinie na kierunku malarstwo, zakończone dyplomem malarskim z wyróżnieniem, zrealizowanym w pracowni prof. Jacka Wojciechowskiego. Od 2006 roku pracuje na macierzystej uczelni w Pracowni Technologii i Technik Malarskich. Przewód doktorski obroniony w 2016 w Instytucie Sztuk Pięknych Wydziału Artystycznego UMCS. Laureatka kilku nagród krajowych i międzynarodowych. Praca „impulse – i’m pulse” znajduje się w Kolekcji Sztuki Współczesnej Narodowego Instytutu Audiowizualnego. Brała udział w ponad 50 festiwalach, wystawach i projekcjach odbywających się poza granicami kraju i 40 w Polsce. Głównym obszarem artystycznych zainteresowań jest malarstwo, wideo oraz grafika eksperymentalna.

***

letters.EHO (2016, 4’20”), Aga Jarząb

W sierpniu 2015 roku, podczas rezydencji artystycznej w małym studiu filmu analogowego Filmverkstaten w Finlandii, Aga Jarząb wykonała krótką animację na taśmie 16 mm w technice non-camera. Koncentrując się na kompozycji form, kolorów i kształtów na celuloidowej taśmie nie dbała o płynność animowanego ruchu. Oryginalny film był trudny do oglądania. Dlatego też stał się podstawą stworzenia graficznej partytury muzycznej. Każda klatka filmu (trwająca 1/24 sekundy) odwrócona o 90 st., stała się graficznym odpowiednikiem jednej sekundy dźwięku. Ilość klatek filmu i co za tym idzie długość partytury wyznaczyły czas trwania powstałego utworu muzycznego, a także długość nowej animacji. Do stworzenia finalnego filmu autorka użyła kształtów i kolorów z oryginalnych klatek 16 mm, a następnie animowała je komputerowo. Interpretacji partytury letters.EHO podjęli się muzycy z zespołu Pin Park (Maciek Bączyk i Maciek Polak). Wspólnie szukali inspiracji w pionierskich nagraniach ze studiów muzyki eksperymentalnej. Zachęcał do tego analogowy charakter wizualnej partytury, wpisującej się w tradycję kompozytorskie lat 50 i 60-tych.

01autoportret_2016_agajarzabAga Jarząb (ur. 1977). Mieszka we Wrocławiu i zajmuje się animacją filmową w tradycyjnych technikach, grafiką projektową i wydawniczą oraz szeroko rozumianą sztuką. Współpracuje z wieloma instytucjami kulturalnymi we Wrocławiu jako grafik i animator. Podtrzymuje istnienie Organizacji Pancia działającej w obszarze sztuki rodzinnej. Jako adiunkt w Katedrze Sztuki Mediów ASP we Wrocławiu pomaga studentom w realizowaniu projektów multimedialnych.

***

MONUMENT (2016, 2’30”), Marcin Giżycki

Film ukazuje sekretne życie monumentalnych rzeźb zaprojektowanych przez Jerzego Jarnuszkiewicza na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie.

monumentmarcin-gizycki Marcin Giżycki – historyk sztuki i filmu, krytyk, reżyser, fotograf. Profesor w Wyższej Szkole Technicznej w Katowicach. Dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych „Animator” w Poznaniu. Od 1988 r. związany jest z amerykańską uczelnią Rhode Island School of Design w Providence (USA). W latach 1979-1981 był redaktorem naczelnym kwartalnika „Animafilm” – organu Międzynarodowego Stowarzyszenia Twórców Filmu Animowanego ASIFA. Pracował też w redakcjach „Literatury” i „Projektu”. Jest autorem kilku książek, m.in. „Awangarda wobec kina. Film w kręgu polskiej awangardy artystycznej dwudziestolecia międzywojennego” (1996), “Nie tylko Disney. Rzecz o filmie animowanym” (2000), „Koniec i co dalej? Szkice o postmodernizmie, sztuce współczesnej i końcu wieku” (2001), „Słownik kierunków, ruchów i kluczowych pojęć sztuki drugiej połowy XX wieku” (2002) i „Wenders do domu” (2006). Zrealizował m.in. następujące filmy: „Providence to ja! Opowieść o H. P. Lovecrafcie i jego mieście” (1997), „Wyspa Jana Lenicy” (1998), „Podróże Daniela Szczechury” (2005), „Sycylijska Pchła” (2008), „Alfred Schreyer z Drohobycza” (2010), „Aquatura” (2010), „AE” (2011), „Kinefaktura” (2012), „FFF1” (2013), „Magiczne życie. Opowieść o American Magic¬-Lantern Theater” (2014), „Watch Your Thoughts” (2015), „Mono Canne” (2015), „Sto[ne]s” (2015). Podczas 26. edycji Animafest w Zagrzebiu otrzymał nagrodę za wybitny wkład w dziedzinę filmu animowanego

***

ZDARZENIE PLASTYCZNE (2016, 5’11”), Tymon Albrzykowski, FUMI Studio

„Zdarzenie plastyczne” opowiada o pojęciu istnienia. O nieustannym kroczeniu przed siebie drogą rozwoju, któremu towarzyszą liczne zmiany, wahania i wątpliwości, a także o tragicznym finale tego marszu, jakim jest śmierć. Zagadnienia te film opowiada za pomocą czysto abstrakcyjnych środków.

zdarzenie-plastyczne-04fotografia-realizatora-ma%09leTymon Albrzykowski urodził się w 1988 roku w Gdańsku. W 2008 roku zakończył naukę w Liceum Plastycznym w Gdyni, na kierunku fotografia artystyczna. Od 2009 roku studiował reżyserię filmu animowanego i efektów specjalnych w Szkole Filmowej w Łodzi. Ukończył ją w 2015. ZDARZENIE PLASTYCZNE jest jego debiutem.